Święta Ludmiła

dzień w kalendarzu 16 września

staropolskie imię żeńskie, które pochodzi z dwóch członów: „ludo-„, co oznacza „ludzie”, oraz „-miła”, co oznacza „miła”. Zatem jego znaczenie to „miła ludziom”. Osoby noszące to imię często są opisywane jako uczuciowe, skłonne do niesienia pomocy i bezinteresowne.

Św. Ludmiła urodziła się około 860 roku jako córka lokalnego księcia z pogańskim dzieciństwem. Już jako dziecko wyszła za mąż za pierwszego czeskiego udokumentowanego księcia Przemyślidów Borzywoja I, który w 873 roku został pierwszym chrześcijańskim księciem Czech. Urodziła kilkoro dzieci, w tym Spytihněva i Vratislava, którzy później zostali czeskimi władcami.

Borzywoj i Ludmiła zostali nawróceni na chrześcijaństwo dzięki staraniom świętego Metodego, co znacznie pomogło w utrzymaniu rosnącej przewagi Przemyślidów na ziemiach czeskich. Ludmiła wspierała Borzywoja w jego wysiłkach na rzecz nawrócenia Czech na chrześcijaństwo.

Borzywoj zmarł zanim jego pierworodny syn osiągnął dorosłość, a Czechy zostały przejęte przez księcia Wielkomorawskiego. Wbrew oczekiwaniom Ludmiła odmówiła życia w odosobnieniu jako wdowa. Zamiast tego kontynuowała zaangażowanie w politykę i pomogła przekazać władzę z powrotem swoim synom i zapewnić niepodległość Czech od Wielkich Moraw. Kiedy pierworodny syn Spytihněv zmarł i jego następcą został jego brat Wratysław, Ludmiła wychowała wnuków Wacława (Wacława) i Bolesława.

Po śmierci Wratysława I Ludmiła kontynuowała wychowywanie przyszłego księcia Wacława wraz z matką Wacława Drahomírą pełniącą funkcję regentki. Każda z kobiet miała inne poglądy na sprawy polityczne i religijne w kraju oraz związany z nimi sposób wychowania księcia. Ludmiła kładła nacisk na rozwój naturalnej pobożności w połączeniu z edukacją i wartościami chrześcijańskimi. Drahomíra z kolei nie sprzyjała chrześcijaństwu i chciała wychować syna na surowego, bezkompromisowego władcę. Kontrowersje ostatecznie doprowadziły do ​​zamordowania Ludmiły, którą uduszono, ponieważ przelanie krwi za wiarę mogło uczynić Ludmiłę chrześcijańską męczennicą.

Kiedy Wacław przejął władzę w Czechach, przeniósł szczątki swojej ukochanej babci do bazyliki św. Jerzego w Pradze. Wkrótce zaczęto ją czcić jako patronkę Czech. Oficjalnie została kanonizowana w 1144 roku jako pierwsza słowiańska święta.

W IKONOGRAFII święta przedstawiana jest jako kobieta w średnim wieku, z krzyżem w prawej dłoni i lewą uniesioną w modlitewnym geście. Ubrana jest w skromne książęce szaty z koroną lub przepaską na głowie, przytrzymującą spadającą na ramiona białą chustą. W jej ubraniu najczęściej dominuje kolor żółty.