Święty Wit, męczennik

dzień w kalendarzu 15 czerwca

łac. vitus chętny, ochoczy

Św. Wit, męczennik, pochodził z Sycylii. Został umęczony w roku 304/305? podczas prześladowań za panowania Dioklecjana. O Świętym zachowały się wczesne, choć pośrednie informacje oraz liczne i stare dowody kultu. Czczony jako jeden z Czternastu Wspomożycieli. Znane są jego liczne sanktuaria w Europie, m.in.: w Pradze, San Denis, Corbei. Od średniowiecza uważany za patrona Pomeranii, Saksonii, Sycylii, Śląska; aptekarzy, aktorów, artystów, górników, karczmarzy, kotlarzy, tancerzy, warzelników. Przyzywany podczas epilepsji (stąd tzw. choroba św. Wita), choroby oczu, histerii, chorób nerwowych, przez niewidomych, głuchoniemych i ukąszonych przez węży.

W IKONOGRAFII św. Wit przedstawiany jest jako młodzieniec w krótkiej tunice, z kotłem, w którym doznawał mak. Jego atrybutami są: lew któremu według opowieści rzucono go na pożarcie, a ten przeżegnany krzyżem legł u stóp Świętego, kogut, orzeł, uwiązany pies.